Van onze velen fotosessies de afgelopen weken heeft Jolanthe Lalkens mij een paar voorproeven gestuurd. Zij beloven wel wat en ik kan bijna niet wachten voor de rest.

Opvallend, en iets waar Jolanthe en ik grappen over maken, het lijkt dat ik enkel tuinen ontwep waar mooie, blonde kindjes in voorkomen…

Stralend in de “Through the looking glass” tuin in Appeltern

Afgelopen zaterdag hebben wij samen met de inwoners van de Kreek 10.000 bollen geplant. De geld ervoor kwam van de gemeenst die buurtiniatieven zoals deze steunt. Hoewel ik weet dat de bloemen in het voorjaar, die van februari tot eind april in blauw en wit zullen bloeien, erg mooi zullen zijn, ik denk een nog fijner bijkomstigheid van het initatief is dat verschillende buren die elkaar nooit eerder gesproken hadden hiermee de gelegenheid kregen om dat te doen. En de volgende keer als zij elkaar tegenkomen zullen ze vast wat zeggen. En in het voorjaar wanneer alles weer bloeit, komen ze vast weer een keer samen om te genieten en trots te zijn op hun wijk en hun deel daarin.

Zondag was ik met Jolanthe Lalkens twee prachtige Alice-achtige meisjes en hun moeder om foto’s te maken van onze “Through the Looking Glass” tuin bij Appeltern. Wij hebben er al veel foto’s van gemaakt in het voorjaar, maar ook nu in de nazomer wilden wij het vastleggen. De cosmea zijn nu manshoog en bloeien uitbundig. Ze zijn zelfs zo groot dat ik een berg van takken moest afknippen om de tuin toeganglijker te maken na de vele regen die wij hebben gehad de laatste dagen.

Tussen de regenbuien door was de licht wonderlijk mooi en volgens mij hebben wij veel mooie foto’s gemaakt. Ik ben er zeer benieuwd naar.

En komende donderdag ga ik weer op stap met Jolanthe om enkele tuinen in Amsterdam te fotograferen. Heb er veel zin in, want de dagen met Jolanthe leveren niet alleen prachitge foto’s op maar zijn ook altijd zeer inspirerend en leuk.

Op 1 september 2011 is er in Tuin & Landschap een artikel verschenen over een tuin van studio TOOP.

Miranda Vrolijk heeft het gedachtegoed achter de tuin uitstekend verwoord. Ik ben er bijzonder blij mee.

Klik hier voor de pdf.

In juli werd ik gevraagd door Home & Garden of ik wellicht een nieuwbouwtuin had wat zij voor hun rubriek erover kon gebruiken. Nu is het dat ik verhoudingsgewijs weinig projecten bij nieuwbouwhuizen doe, maar ik had wel twee in de Amersfoort’s wijk Vathorst die geschikt waren. Eèn er van, besloten zij, was “te leuk voor de rubriek” en die gaan zij volgend zomer een keer gebruiken voor een artikel. Dat is natuurlijk leuk en kwam denk ik omdat de tuin na 4 jaar eigenlijk al heel volwassen en niet meer “nieuwig” oogt. Het is aanmoedigend om te zien hoe ver een tuin kan komen in enkele jaren en hoe snel het vertrouwd en eigen voelt.

Ik heb tot nu toe geen tijd gehad om de foto’s ervan hier te posten, maar laat ik dat nu even op deze donderdagochtend doen voor dat ik opstap ga.

Foto’s zijn weer van Jolanthe Lalkens.

En prachtig die nazomerse kleuren van de rozenbottels van de Rosa glauca samen met de donker paarse van de Cimicifuga ramosa ‘Brunette’.

In de Zandspeelplaats - naast Zandfoort aan de Eem – genieten de kinderen vollop van het zomerse weer. Op 14 augustus is er veel werk gepleegd en is de nieuwe pomp aangelegd. Met vele dank aan Marianne Hilders die zich er enorm voor heeft ingezet! Afgelopen zaterdag is de Zandspeelplaats officieel geopend en, zoals je ziet in de foto’s, het is een groot succes!

Binnenkort wordt ook een nieuwe schatkist gemaakt waarin scheppen, emmers en andere speelgoed opgeborgen kan worden. Andre van Gelderen – van Zandfoort – gaat ook regelen dat de “duin” waar de schatkist op staat steviger wordt door de stenen in cement te leggen. Het idee is besproken om het strandhuis, zoals die ooit eerder in de Zandspeelplaats stond, te herbouwen. De speeltuin wordt steeds leuker!

Carrie Preston van studio TOOP heeft de Zandspeelplaats ontworpen samen met Ploni Sikkes – toen werkzaam bij Buro Son. Het beginsel van dit project was al in 2007.  Toen heeft Magda Bannink  Carrie  benaderd namens het Groene Spoor. Studio TOOP had kort daarvoor enkele schooltuinen ontworpen. Al snel heeft Carrie Buro SON gevraagd om samen aan het project te werken omdat het bureau al veel ervaring had met speelterreinen. Ploni had net een inspiratieboek gemaakt bij Buro SON over natuurspeeltuinen. Carrie en Ploni vonden allebei dat de samenwerking heel goed beviel. Als gevolg daarvan hebben zij nu, naast hun eigen bedrijven, recentelijk ook “Juffertjes” opgesteld. Dit bedrijf is gespecialiseerd in het ontwerpen van natuurspeeltuinen en schooltuinen. Tevens verkopen wij biologisch gekweekte planten van kwekerij de Hessenhof op diverse markten. Zondag 4 september zijn wij te vinden bij de Sunday Market.

***

Heerlijk zo’n witte jurk die dan niet meer wit is, en dat dat mag en kan.

Alles mogen toeschouwen

Balanceren

Wegdromen en wegvaren

Rustig achter de helmgras met de zand en de grote plas water spelen

Ruimte genoeg voor ieder zijn eigen ding te doen.

Het ontwerp van de Zandspeelplaats

Over enkele weken ga ik hopelijk met Jolanthe Lalkens officieel foto’s ervan maken, maar voor nu deze kiekjes gemaakt met eigen fototoestel moeten dienen als een voorproefje.

Vind het zo mooi om zo’n neergelegde fiets te zien. Het is een soort bewijs dat er gespeeld en genoten wordt in tuin.

Gaura ‘Whirling Butterflies’ – zelfs van de naam wordt je blij.

In deze tuin zie je meer context, meer van de vorm van de tuin: de gestucte bakken, de houten bakken, de hoogte verschillen, de stoere30x100cm tegels gelegd als parket. Ik vind die stoerheid in combinatie van de transparantie en fragiliteit van de bloemen zo mooi.

Deze maand verscheen een artikel over onze “Through the Looking Glass” tuin in het vakblad Tuin & Landschap.

In het blad staat:

De tederheid terug

Een poetische tuin die weer gedurfd heeft de tederheid naar voren te brengen. Tuinen zijn tegenwoordig stoer en hard met strakke lijnen en grote elementen. Alles wordt op veilig gespeeld. Deze tuin is heel kwetsbaar door haar ronde vormen en fijne beplanting.

Een betere aankondiging dan “de tederheid terug” konden wij niet bedenken voor onze tuin bij de Tuinen Festival van Appeltern. Vanaf het begin van het ontwerpproces hadden Carolien Barkman en ik het erover dat wij een tuin wilden ontwerpen waarin zowel zachtheid als uitbundigheid weer mochten. Wij wilden laten zien dat een helder concept en lijnvoering niet per se gekoppeld hoeven te worden aan rechte lijnen en harde materialen. Dat er ook in organische vormen kracht en overtuiging kunnen zijn, mits wel overwogen toegepast. Als ik de woorden van Lafaille in Tuin & Landschap lees, vermoed ik dat wij ons doel bereikt hebben.

Vind het wel jammer dat de foto’s van de tuin in het blad niet beter zijn. Wij hebben zo veel mooie foto’s van de tuin die zij hadden kunnen gebruiken.