uitgevoerd: 2011, samen met Tuinen van Appeltern
foto’s: Gerda Timmermans

Samen met Carolien Barkman Tuinen heeft studio TOOP mee gedaan aan de tuinenfestival van Appeltern. Onze inzending “Through the Looking Glass”, die op zowel een letterlijke als figuratieve wijze speelde met het thema reflectie was gekozen om uitgevoerd te worden. Het resultaat, een feeërieke tuin die wij bijzonder blij mee zijn, is het te danken om het vele hulp en sponsoring die wij kregen van verschillende bedrijven en sponsors. Dank!

Tess Krüs van Smeltkrüs – heeft ons geholpen om onze ideeën te visualiseren in een fantastische presentatie.  Daarbij heeft zij zich enorm
geholpen met klusjes zoals de loepjes ophangen.
Sjaak Koot van Kwekerij “De Ent” in Ouderkerk aan de Amstel heeft zowel meegedacht over de beplanting als vele vasteplanten
zoals de fluitenkruid, koekoeksbloem en campanula gesponsord.
De verschillend roze en witte tulpen zijn gesponsord door Fluweel.
Dicky Schipper  van Kwekerij Schipper levert de cosmea, dille en fijnstraal met korting.
Extra Vert heeft de Fermob 1900 stoelen gesponsord.
De Nobre Cal halfverharding is gesponsord.
Roelf Krelage heeft de takken zilver gespoten en zijn spuitapparaat gratis tot dienst gesteld.
Johan Vreekamp van de Weldam Groenprojecten hielp ons met het opstellen van offertes voor de inzending.
Koos van der Elsen van Jardin Art heeft planten vervoerd van Kwekerij de Ent naar Appeltern en meegeholpen met het inzetten van de takken.
Hetty Peeters heeft meegeholpen met het ophangen van de loepjes.

 

 

De tekst bij onze inzending:

“Through the Looking Glass” is het vervolg op “Alice in Wonderland”. Net als het verhaal verbeeldt deze tuin een zoektocht naar identiteit en nodigt je uit tot innerlijke reflectie. Terwijl je door de tuin wandelt verandert steeds jouw perspectief.

 

Je wordt deze tuin ingezogen, net als Alice. Zodra je naar binnenstapt, kom je in een andere wereld. Bloemen, vlinders, en weerspiegelende loepjes omringen je. Je lijkt te dromen. Je volgt de weg. Dit kan links- of rechtsom.  Dat maakt niet uit. De paden zijn vormgegeven als een labyrinth omringd door wuivende bloemen in roze en witte tinten. Je kunt niet verdwalen.

 

Alles glinstert. Je hoort een tinkelend geluid en ziet weerkaatsende lichtjes om je heen. Door een poort van takken kom je in het centrum van de tuin. Aan de takken hangen loepjes die de wereld vervormen. Je pakt een loepje en bekijkt de wereld met andere ogen. Niets is wat het lijkt. Je rust op een stoel, kijkt naar het patroon van de takken, de bloemen en  de dwarrelende loepjes. Langzaam sta je op en hervat je jouw tocht. Opgeladen en met een andere kijk op de wereld draai je weer de gewone wereld in.